เหมือนว่าตัวเองกำลัง “ปั๊มบล็อก” ไม่จริงหรอกค่ะ เดี๊ยนรับรอง แล้วทำไมต้องทำบล็อกให้มันเยอะด้วยเดี๊ยนไม่เข้าใจ ถามเองตอบเอง ก็ไม่ทราบน่ะค่ะแบบว่าอยากทำก็แค่นั้น เวลาเดี๊ยนทำบล็อกแต่ละอันก็ต้องแสดงว่าเดี๊ยนสนใจในเรื่องนั้นๆ อยู่เดี๊ยนไม่มีทางที่จะทำเว็บในเรื่องที่เดี๊ยนไม่สนใจหรอก ตัวอย่างความผิดพลาดของ เว็บที่ทำแต่ไม่ชอบ ทำไปก็เท่านั้นแหละค่ะดูน่าเบื่อไม่อยากที่จะทำต่อ ไม่สนุก
ล่าสุดดิฉันก็กำลังทำ เว็บสนุกๆ อยู่กำลังเพลิน เวลาเดี๊ยนเขียนบล็อกหรือทำบล็อกในแต่ละเรื่องนั้น แนวคิดของเดี๊ยนคือ ก็ในเมื่อปกติเราชอบอ่านโน่น ดูนี่ อยากรู้นั่นรู้นี่อยู่แล้ว รู้เสร็จก็หายไปรู้อยู่คนเดียวแล้วมันก็เสียด๊าย เสียดายของ ก็เลยมาเขียนเก็บไว้ดีกว่าเผื่อต่อไปเราอยากกลับมาดูย้อนหลังหรือเผื่อคนอื่นที่เขาสนใจคล้ายๆเราจะได้รู้ด้วย
เดี๊ยนมองว่าคนทำบล็อกมักจะมีมุมมองที่แตกต่างกัน วันๆนึงแต่ละคนไปพบเจออะไรไม่เหมือนกัน ก็เลยทำให้บล็อกของแต่ละคนมีเนื้อหาและรูปแบที่แตกต่างกันไป ในโลกของอินเทอร์เน็ทมีสิ่งที่คนเรายังไม่รู้อีกมากมายเพียงแต่เมื่อไหร่เราจะหาเจอ เดี๊ยนคิดว่าประโยชน์มหาศาลจะตกแก่คนชอบอ่านนะ โดยเฉพาะบล็อกที่มีประโยชน์หรือ Taste เดียวกับเรา
เดี๊ยนว่าไม่ยากที่จะดูว่าเว็บไหนคนทำสนุกกับมันหรือเปล่า เนื้อหา องค์ประกอบ ความใส่ใจ รายละเอียดต่างๆ ก็น่าจะดูได้ว่าคนทำเขาสนุกกับสิ่งที่ทำหรือทำแค่หวังผลประโยชน์บางอย่าง มีบางที่ที่ทำตัวเป็น Hub รวมคนเขียน Article เดี๊ยนมองว่า Hub แบบนึ้จะอยู่ได้เพราะชื่อติดตลาดไปแล้วถ้ารายไหนทุนหนาก็คงทำเป็นรูปบริษัทแล้วให้ผลตอบแทนแก่คนเขียน ส่วนตัว Hub ก็ได้รายได้จากโฆษณาและอื่นๆแต่จะต้องดูแลในส่วนของ Marketing ไปคล้ายๆกับว่าชื่อเว็บนี้เป็นที่รู้จัก ใครอยากรู้เรื่องอะไรที่อยู่ในหมวดนี้ซึ่งมีหมวดย่อยๆ อีกมากมายก็เข้ามาหาดูเดี๋ยวก็เจอ แต่ Hub แบบนี้จะขาดความเป็นอิสระของนักเขียนและคล้ายๆ กับว่าไม่มีตัวตน มีแค่ชื่อและตำแหน่งในเว็บไม่ต่างอะไรกับลูกจ้างชั่วคราว แบบว่าบ้านก็ไปอาศัยเขาอยู่ทำไปทั้งหมดก็ไม่ีมีอะไรที่เป็นของเรา
เดี๊ยนก็งงในความสามารถของคนเขียน Article ไทยหลายๆ คนว่าทำได้ดีทีเดียวในเรื่องที่เขาถนัดและสนใจแต่ทำไมไม่คิดจะเริ่มสร้างบ้านของตัวเองทั้งที่ปัจจุบันบ้านฟรีก็มีมากมายเช่นที่นี่ เดี๊ยนว่าไม่จำเ็ป็นต้องไปเช่าโฮสหรอก ลองทำดูก่อนสนุกๆ หลายคนคงคิดว่าแล้วใครจะมาอ่านเราทำบล็อกเอง ไม่มีใครรู้จักเรา แหม! คุณค่ะทำปุ๊บมันไม่ดังปั๊บหรอกค่ะ คุณทำๆไปสักพักเดี๋ยวก้มีคนเข้ามาอ่านบล็อกคุนเองแหละวิธีมีตั้งมากมาย
ความคิดเดี๊ยนก็คือให้คนทำบล็อกที่ Content เกี่ยวข้องหรือใกล้เคียงกันน่าจะมาลิงค์กันเช่นคนนี้เขียนเกี่ยวกับขนมอีกคนเขียนเกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น อีกคนเขียนเกี่ยวกับเทศกาลต่างๆ ประมาณนี้ หรือคนนึงชอบเรื่อง Java มากอีกคนชอบ VB ส่วนอีกคนนึงเขียนเกี่ยวภาษา C ก็มาลิงค์กันคล้ายๆเป็นเมนูของแต่ละเว็บ เป็นเรื่องเดียวกันเหมือนคนคลิ๊กที่หัวข้อนึงในเว็บแต่จริงๆแล้วมันลิงค์ไปเว็บอื่น(Feed) มันต่างกับการที่เราจะเอาบล็อกไปใส่ Directory เพราะว่านึกถึงหลักความเป็นจริงว่าจะมีแค่กี่เปอเซนต์ที่จะเข้าบล็อกไดเรคทอรี่ ทุกครั้งที่อยากหาเรื่องที่เราสนใจ คนอ่านจะสะดวกกว่ามั๊ยถ้าเขาเจอชื่อบล็อกเราเปรียบเสมือนเมนูในอีกเว็บนึง มันไม่ใช่บล็อกโรลนะค่ะ แต่เดี๊ยนหมายความว่าทำให้มันดูคล้ายเมนูในเว็บเราไปเลย ทำแบบนี้น่าจะ win-win เพิ่มทราฟฟิกให้กับทั้งสองฝ่ายและคนอ่านก็ได้ประโยชน์เพราะเป็นเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกัน ส่วนมากแลกลิงค์ก็จะต้องคิดว่า เป็นเพื่อนหรือคนรู้จักเท่านั้นโดยที่เนื้อหาของเว็บแต่ละคนมันแตกต่างกัน ทราฟฟิกก็จะไหวเวียนไม่เต็มที่เพราะเนื้อหาแตกต่างกันนั่นเอง
เพราะฉะนั้นใครที่ชอบเขียนบทความเองน่าจะลองเปิดบล็อกเขียนเองแล้วก็ไปหาแลกลิงค์กับ บล็อกของคนอื่นที่มีเนื้อหาที่พอจะเกื้อกูลกันได้ และเกี่ยวข้องกับตัวเองสร้างเป็นเน็ทเวิร์คย่อมๆ เพราะมีใครเข้ามาอ่านเขาบล็อกนึงก็เหมือนได้ทราฟฟิกร่วมกันยิ่งเยอะยิ่งดีกลายเป็น Hub ย่อมๆไม่ต้องไปง้อใคร เชอะ!
ผู้ชายบางทีคิดอะไรชอบคิดมากมาย หัดคิดง่ายๆและที่สำคัญผู้ชายคววรจะเชิ่ดบ้างนะค่ะ (ผู้ชายเชิ่ดเขาไม่หาว่าเป็นตุ๊ดหรอกค่ะ) ผู้ชายเชิ่ดน่ารักจะตาย คิคิ..
ความเห็นล่าสุดสมัครสมาชิก |
RSS